نقرس


نقرس

نقرس نوعی رایج و پیچیده از آرتریت است که می تواند هر شخصی را مبتلا کند. آن را با درد شدید، تورم، قرمزی و حساسیت به لمس یک یا چند مفصل می شناسیم و معمولا مفصل شصت پا را هدف میگیرد.

حلمه نقرسی می تواند ناگهانی رخ دهد و معمولا باعث از خواب بیدار شدن شما با احساس سوزش در شصت می شود. مفصل مبتلا شده داغ، متورم و به قدری حساس است که وزن ملحفه بر رویش ممکن است غیر قابل تحمل باشد.

نشانه های نقرس ممکن است یکنواخت نباشد، اما راه هایی برای مدیریت علائم و جلوگیری از حمله ها وجود دارد.

زمان تقریبی برای خواندن :

علائم

علائم نقرس

درد شدید مفصل شصت از علائم این بیماری است

نشانه ها و علائم نقرس همیشه ناگهانی رخ می دهند و معمولا در شب اتفاق میافتند. این نشانه ها شامل موارد زیر است:

  • درد شدید مفصلی : نقرس معمولا شصت پا را تحت تاثیر قرار می دهد اما می تواند در هر مفصلی رخ دهد. دیگر مفاصلی که معمولا دچار می شوند شامل مچ پا، زانو ها، آرنج ها و مچ دست و انگشتان دست است. درد معمولا در 4 تا 12 ساعت اولیه شدید تر است.
  • دردی که تا مدت ها باقی می ماند : بعد از اینکه شدید ترین درد پایان یافت، ناخوشایندی در مفصل ها ممکن است تا چند روز یا چند هفته وجود داشته باشد. حمله هایی که در آینده رخ میدهد احتمالا طولانی تر هستند و مفاصل بیشتری را دچار می کنند.
  • التهاب و قرمزی : مفصل یا مفاصل مبتلا شده متروم، حساس به لمس، گرم و قرمز می شوند.
  • کاهش حرکت مفصل : با ادامه‌ی روند نقرس ممکن است شما نتوانید مفاصل خود را به صورت عادی حرکت دهید.

ریسک فاکتور ها

اگر شما اسید اوریک بالایی در بدن خود داشته باشید احتمال مبتلا شدن شما به نقرس بیشتر است. فاکتور هایی که می توانند سطوح اسید اوریک را در بدن شما افزایش دهند شامل موارد زیر است:

  • رژیم غذایی : رژیم غذایی متشکل از گوشت قرمز، صدف، و نوشیدنی هایی که با شکر میوه جات (فروکتوز) شیرین شده باشند سطح اسید اوریک را افزایش می دهند که احتمال ابتلا به نقرس را افزایش می دهند. مصرف نوشیدنی های الکلی به خصوص آبجو نیز می تواند احتمال دچار شدن به نقرس را افزایش دهد.
  • وزن : اگر وزن شما بالا باشد، بدن شما اسید اوریک بیشتری تولید کرده و کلیه های شما سخت تر می توانند اسید اوریک را دفع کنند.
  • عارضه های پزشکی : برخی از بیماری ها و عارضه ها احتمال ابتلا به نقرس را افزایش می دهند. این عارضه ها شامل فشار خون بالا که درمان نشده باشد و عارضه های مزمن مانند دیابت، چاقی، سندرم متابولیک و بیماری های قلبی و کلیوی می شود.
  • برخی از داروها : آسپرین های دوز پایین و برخی از داروهایی که برای درمان فشار خون بالا مانند دیورتیک های تیازیدی، مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) و مسدود کننده های بتا هستند نیز می توانند میزان اسید اوریک را افزایش دهند. همچنین مصرف داروهای حفظ پیوند برای افرادی که پیوند عضو داشته اند، نیز اسید اوریک بدن را افزایش می دهد.
  • سابقه خانوادگی نقرس : اگر اعضای خانواده شما مبتلا به نقرس بوده اند، احتمال ابتلای شما به این بیماری بیشتر است.
  • سن و جنسیت : نقرس بیشتر در مردان اتفاق میافتد، چراکه بانوان معمولا میزان اسید اوریک پایینتری دارند. با این حال پس از یائسگی، میزان اسید اوریک بانوان مشابه سطوح مردان می شود. همچنین احتمال دارد مردان زودتر دچار نقرس شوند که  معمولا بین سنین 30 و 50 سالگی اتفاق میافتد در حالی که بانوان معمولا پس از یائسگی دچار نشانه ها وعلائم نقرس می شوند.
  • داشتن جراحی یا تصادفی جدید : جراحی یا جراحت در برخی موارد می تواند منجر به حمله نقرسی شود. در برخی افراد واکسن زدن هم می تواند منجر به حمله نقرسی شود.
ریسک فاکتور نقرس

رژیم غذایی متشکل از گوشت قرمز و نوشیدنی های شیرین شما را بیشتر در معرض این بیماری قرار می دهد

علت ابتلا

نقرس زمانی رخ میدهد که کریستال های اورات در مفصل شما تجمع می کنند و باعث التهاب و درد شدید در نتیجه ی حمله نقرس می شوند. کریستال های اورات می توانند زمانی ایجاد شوند که شما در خون خود سطوح اسید اوریک بالایی دارید. بدن شما هنگام هضم پورین ها (ماده ای که بطور طبیعی در بدن شما یافت می شود) اسید اوریک تولید می کند.

پورین ها همچنین در برخی از غذاها مانند گوشت قرمز و دل و جیگر و کلیه و … یافت می شوند. غذاهای حاوی پورین شامل ماهی کلیکا، ساردین، صدف، گوش ماهی، ماهی قزل آلا و تن ماهی هستند. نوشیدنی های الکلی مخصوصا آبجو و نوشدنی هایی که حاوی شکر میوه جات (فروکتوز) هستند دارای مقادیر بالای اسید اوریک می باشند.

معمولا اسید اوریک در خون شما حل شده و از طریق کلیه ها و ادرار از بدن دفع می شوند. اما در برخی موارد بدن شما مقدار زیادی اسید اوریک تولید می کند یا کلیه ها کمتر از حد معمول اسید اوریک دفع می کند. با رخ دادن این موارد ممکن است اسید اوریک تجمع کرده و کریستال هایی تیز و سوزن مانند در مفصل یا بافت پیرامونش ایجاد کند که باعث درد، التهاب و تورم می شود.

تشخیص

تشخیص نقرس

سونوگرافی مفصل برای تشخیص نقرس

پزشکان معمولا نقرس را بر اساس نشانه های شما و شکل مفصل دچار شده تشخیص می دهند. آزمایشاتی که به تشخیص نقرس کمک می کنند شامل موارد زیر است:

  • آزمایش مایع مفصلی : ممکن است پزشک شما از یک سوزن برای برداشتن مایع از مفصل مبتلا شده استفاده کند. ممکن است زمانی که مایع زیر میکروسکوپ بررسی شد، کریستال های اورات مشاهده شود.
  • آزمایش خون : پزشک شما ممکن است آزمایش خون توصیه کند تا میزان اسید اوریک را در خون اندازه گیری کند. با این حال نتایج آزمایش خون می تواند گمراه کننده باشد. برخی افراد اسید اوریک بالایی دارند اما هیچوقت دچار نقرس نمی شوند. و برخی دیگر نشانه ها و علائم نقرس دارند اما در خون خود مقدار اسید غیرعادی ندارند.
  • رادیولوژی : رادیولوژی مفصل می تواند در بکنار گذاشتن احتمال دیگر دلایل التهاب مفصلی مفید باشد.
  • سونوگرافی : این روش از امواج صوتی برای یافتن کریستال های اوریک در مفاصل یا توفی استفاده می کند.
  • توموگرافی کامپیوتری با انرژی دوگانه : این روش تصاویر رادیولوژی از زوایای مختلف را ترکیب می کند تا کریستال  های اورات در مفاصل را نمایش دهد.

درمان

درمان نقرس

مصرف دارو برای درمان نقرس

دو نوع داروی نقرس وجود دارد که به دو مشکل توجه می کنند : نوع اول به کاهش التهاب و درد مربوط بوده و به حمله های نقرسی کمک می کند. نوع دوم از طریق کاهش میزان اسید اوریک خون، از عوارض نقرس پیشگیری می کند.

دارو های تجویز شده برای شما به شدت علائم و  وجود عارضه های پزشکی در بدن شما بستگی دارد.

دارو های درمان حمله های نقرسی


داروهایی که برای درمان حمله های نقرسی و پیشگیری از حمله در آینده استفاده می شوند شامل موارد زیر هستند:

  • داروهای غیر التهابی غیر استروئیدی : این دارو ها شامل موارد بدون نسخه مانند ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم، و همچنین داروهای غیر التهابی غیر استروئیدی قوی تر مانند ایندومتاسین و سلکوکسیب می شوند. داروهای غیر التهابی غیر استروئیدی احتمال درد شکمی، خونریزی و زخم معده دارند.
  • کلشی سین : پزشک شما ممکن است کلشی سین، نوعی داروی ضد التهابی که بصورت مفید درد نقرس را کاهش می دهد را توصیه کند. ممکن است اثربخشی این دارو متغیر باشد با این حال عوارض جانبی آن حالت تهوع، استفراغ و اسهال است.
  • کورتیکواستروئیدها : دارو های کورتیکواستروئیدی مانند پردنیزون ممکن است التهاب و درد نقرس را کنترل کند. کورتیکواستروئیدها ممکن است بصورت کپسولی یا تزریق درون مفصلی تجویز شوند. عوارض جانبی کورتیکواستروئید ممکن است شامل تغییرات خلق و خوی، افزایش میزان قند خونی و افزایش فشار خون شود.

دارو برای جلوگیری از عوارض نقرس


اگر حمله های نقرسی شما چندبار در سال اتفاق میافتد، یا کمتر اتفاق میافتد اما درد بیشتری دارد، ممکن است پزشک شما داروهایی برای کاهش احتمال ابتلا به عوارض مرتبط به نقرس توصیه کند. اگر شما در رادیولوژی مفصل خود نشانه های صدمه نقرسی دارید، یا اگر توفی، بیماری مزمن کلیه، یا سنگ کلیه داشته باشید، ممکن است داروی هایی برای کاهش سطوح اسید اوریک توصیه شود.

  • داروهایی که تولید اسید اوریک را متوقف می کنند : داروهایی مانند آلوپورینول و فبوکسوستات به کاهش مقدار اسید اوریک تولید شده در بدن کمک می کنند. عوارض جانبی آلوپورینول شامل تب، کهیر، هپاتیت و مشکلات کلیوی است. عوارض جانبی فبوکسوستات شامل کهیر، حالت تهوع و کاهش عملکرد کلیه است. همچنین ممکن است فبوکسوستات احتمال مرگ مرتبط به مشکلات قلبی را افزایش دهد.
  • دارو هایی که به دفع اسید اوریک کمک می کند : داروهایی مانند پروبنسید به قابلیت کلیه های شما برای دفع اسید اوریک از بدن کمک می کنند. عوارض جانبی شامل کهیر، درد شکمی و سنگ کلیه است.

پیشگیری

شما می توانید تغییراتی در سبک زندگی خود داشته باشید تا به جلوگیری از نقرس کمک شود، این تغییرات شامل:

  • آشامیدن آب به اندازه کافی به کلیه ها کمک می کند تا کار خود را بهتر انجام دهند.
  • بطور روزمره ورزش کنید تا وزنی سالم داشته باشید. وزن اضافه اسید اوریک بدن را افزایش داده و بر روی مفاصل فشار بیشتری وارد می کند.

سعی کنید میزان پورین بدن خود را کاهش دهید. غذاها و نوشیدنی هایی که پورین بالایی دارند شامل موارد زیر است:

  • نوشیدنی های الکلی
  • گوشت قرمز و دل و جیگر و …
  • صدفها
  • آبگوشت
  • نوشیدنی ها و غذاهایی که حاوی فروکتوز (شکر میوه جات) هستند
  • پروتئینی که منشا حیوانی داشته باشد. تمام پروتئین های گوشت های حیوانی می توانند میزان اسید اوریک را افزایش دهند.

برخی از دارو ها می توانند سطوح اسید اوریک را افزایش دهند. این دارو ها شامل موارد زیر هستند:

  • دیورتیک ها یا همان کپسول های آبی
  • سرکوب کننده های ایمنی یا دارو هایی که سیستم ایمنی بدن را کند می کنند (که برای مثال در پیوند عضو بکار می روند)
علائم

علائم

علائم نقرس

درد شدید مفصل شصت از علائم این بیماری است

نشانه ها و علائم نقرس همیشه ناگهانی رخ می دهند و معمولا در شب اتفاق میافتند. این نشانه ها شامل موارد زیر است:

  • درد شدید مفصلی : نقرس معمولا شصت پا را تحت تاثیر قرار می دهد اما می تواند در هر مفصلی رخ دهد. دیگر مفاصلی که معمولا دچار می شوند شامل مچ پا، زانو ها، آرنج ها و مچ دست و انگشتان دست است. درد معمولا در 4 تا 12 ساعت اولیه شدید تر است.
  • دردی که تا مدت ها باقی می ماند : بعد از اینکه شدید ترین درد پایان یافت، ناخوشایندی در مفصل ها ممکن است تا چند روز یا چند هفته وجود داشته باشد. حمله هایی که در آینده رخ میدهد احتمالا طولانی تر هستند و مفاصل بیشتری را دچار می کنند.
  • التهاب و قرمزی : مفصل یا مفاصل مبتلا شده متروم، حساس به لمس، گرم و قرمز می شوند.
  • کاهش حرکت مفصل : با ادامه‌ی روند نقرس ممکن است شما نتوانید مفاصل خود را به صورت عادی حرکت دهید.
ریسک فاکتور

ریسک فاکتور ها

اگر شما اسید اوریک بالایی در بدن خود داشته باشید احتمال مبتلا شدن شما به نقرس بیشتر است. فاکتور هایی که می توانند سطوح اسید اوریک را در بدن شما افزایش دهند شامل موارد زیر است:

  • رژیم غذایی : رژیم غذایی متشکل از گوشت قرمز، صدف، و نوشیدنی هایی که با شکر میوه جات (فروکتوز) شیرین شده باشند سطح اسید اوریک را افزایش می دهند که احتمال ابتلا به نقرس را افزایش می دهند. مصرف نوشیدنی های الکلی به خصوص آبجو نیز می تواند احتمال دچار شدن به نقرس را افزایش دهد.
  • وزن : اگر وزن شما بالا باشد، بدن شما اسید اوریک بیشتری تولید کرده و کلیه های شما سخت تر می توانند اسید اوریک را دفع کنند.
  • عارضه های پزشکی : برخی از بیماری ها و عارضه ها احتمال ابتلا به نقرس را افزایش می دهند. این عارضه ها شامل فشار خون بالا که درمان نشده باشد و عارضه های مزمن مانند دیابت، چاقی، سندرم متابولیک و بیماری های قلبی و کلیوی می شود.
  • برخی از داروها : آسپرین های دوز پایین و برخی از داروهایی که برای درمان فشار خون بالا مانند دیورتیک های تیازیدی، مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) و مسدود کننده های بتا هستند نیز می توانند میزان اسید اوریک را افزایش دهند. همچنین مصرف داروهای حفظ پیوند برای افرادی که پیوند عضو داشته اند، نیز اسید اوریک بدن را افزایش می دهد.
  • سابقه خانوادگی نقرس : اگر اعضای خانواده شما مبتلا به نقرس بوده اند، احتمال ابتلای شما به این بیماری بیشتر است.
  • سن و جنسیت : نقرس بیشتر در مردان اتفاق میافتد، چراکه بانوان معمولا میزان اسید اوریک پایینتری دارند. با این حال پس از یائسگی، میزان اسید اوریک بانوان مشابه سطوح مردان می شود. همچنین احتمال دارد مردان زودتر دچار نقرس شوند که  معمولا بین سنین 30 و 50 سالگی اتفاق میافتد در حالی که بانوان معمولا پس از یائسگی دچار نشانه ها وعلائم نقرس می شوند.
  • داشتن جراحی یا تصادفی جدید : جراحی یا جراحت در برخی موارد می تواند منجر به حمله نقرسی شود. در برخی افراد واکسن زدن هم می تواند منجر به حمله نقرسی شود.
ریسک فاکتور نقرس

رژیم غذایی متشکل از گوشت قرمز و نوشیدنی های شیرین شما را بیشتر در معرض این بیماری قرار می دهد

علت ابتلا

علت ابتلا

نقرس زمانی رخ میدهد که کریستال های اورات در مفصل شما تجمع می کنند و باعث التهاب و درد شدید در نتیجه ی حمله نقرس می شوند. کریستال های اورات می توانند زمانی ایجاد شوند که شما در خون خود سطوح اسید اوریک بالایی دارید. بدن شما هنگام هضم پورین ها (ماده ای که بطور طبیعی در بدن شما یافت می شود) اسید اوریک تولید می کند.

پورین ها همچنین در برخی از غذاها مانند گوشت قرمز و دل و جیگر و کلیه و … یافت می شوند. غذاهای حاوی پورین شامل ماهی کلیکا، ساردین، صدف، گوش ماهی، ماهی قزل آلا و تن ماهی هستند. نوشیدنی های الکلی مخصوصا آبجو و نوشدنی هایی که حاوی شکر میوه جات (فروکتوز) هستند دارای مقادیر بالای اسید اوریک می باشند.

معمولا اسید اوریک در خون شما حل شده و از طریق کلیه ها و ادرار از بدن دفع می شوند. اما در برخی موارد بدن شما مقدار زیادی اسید اوریک تولید می کند یا کلیه ها کمتر از حد معمول اسید اوریک دفع می کند. با رخ دادن این موارد ممکن است اسید اوریک تجمع کرده و کریستال هایی تیز و سوزن مانند در مفصل یا بافت پیرامونش ایجاد کند که باعث درد، التهاب و تورم می شود.

تشخیص

تشخیص

تشخیص نقرس

سونوگرافی مفصل برای تشخیص نقرس

پزشکان معمولا نقرس را بر اساس نشانه های شما و شکل مفصل دچار شده تشخیص می دهند. آزمایشاتی که به تشخیص نقرس کمک می کنند شامل موارد زیر است:

  • آزمایش مایع مفصلی : ممکن است پزشک شما از یک سوزن برای برداشتن مایع از مفصل مبتلا شده استفاده کند. ممکن است زمانی که مایع زیر میکروسکوپ بررسی شد، کریستال های اورات مشاهده شود.
  • آزمایش خون : پزشک شما ممکن است آزمایش خون توصیه کند تا میزان اسید اوریک را در خون اندازه گیری کند. با این حال نتایج آزمایش خون می تواند گمراه کننده باشد. برخی افراد اسید اوریک بالایی دارند اما هیچوقت دچار نقرس نمی شوند. و برخی دیگر نشانه ها و علائم نقرس دارند اما در خون خود مقدار اسید غیرعادی ندارند.
  • رادیولوژی : رادیولوژی مفصل می تواند در بکنار گذاشتن احتمال دیگر دلایل التهاب مفصلی مفید باشد.
  • سونوگرافی : این روش از امواج صوتی برای یافتن کریستال های اوریک در مفاصل یا توفی استفاده می کند.
  • توموگرافی کامپیوتری با انرژی دوگانه : این روش تصاویر رادیولوژی از زوایای مختلف را ترکیب می کند تا کریستال  های اورات در مفاصل را نمایش دهد.
درمان

درمان

درمان نقرس

مصرف دارو برای درمان نقرس

دو نوع داروی نقرس وجود دارد که به دو مشکل توجه می کنند : نوع اول به کاهش التهاب و درد مربوط بوده و به حمله های نقرسی کمک می کند. نوع دوم از طریق کاهش میزان اسید اوریک خون، از عوارض نقرس پیشگیری می کند.

دارو های تجویز شده برای شما به شدت علائم و  وجود عارضه های پزشکی در بدن شما بستگی دارد.

دارو های درمان حمله های نقرسی


داروهایی که برای درمان حمله های نقرسی و پیشگیری از حمله در آینده استفاده می شوند شامل موارد زیر هستند:

  • داروهای غیر التهابی غیر استروئیدی : این دارو ها شامل موارد بدون نسخه مانند ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم، و همچنین داروهای غیر التهابی غیر استروئیدی قوی تر مانند ایندومتاسین و سلکوکسیب می شوند. داروهای غیر التهابی غیر استروئیدی احتمال درد شکمی، خونریزی و زخم معده دارند.
  • کلشی سین : پزشک شما ممکن است کلشی سین، نوعی داروی ضد التهابی که بصورت مفید درد نقرس را کاهش می دهد را توصیه کند. ممکن است اثربخشی این دارو متغیر باشد با این حال عوارض جانبی آن حالت تهوع، استفراغ و اسهال است.
  • کورتیکواستروئیدها : دارو های کورتیکواستروئیدی مانند پردنیزون ممکن است التهاب و درد نقرس را کنترل کند. کورتیکواستروئیدها ممکن است بصورت کپسولی یا تزریق درون مفصلی تجویز شوند. عوارض جانبی کورتیکواستروئید ممکن است شامل تغییرات خلق و خوی، افزایش میزان قند خونی و افزایش فشار خون شود.

دارو برای جلوگیری از عوارض نقرس


اگر حمله های نقرسی شما چندبار در سال اتفاق میافتد، یا کمتر اتفاق میافتد اما درد بیشتری دارد، ممکن است پزشک شما داروهایی برای کاهش احتمال ابتلا به عوارض مرتبط به نقرس توصیه کند. اگر شما در رادیولوژی مفصل خود نشانه های صدمه نقرسی دارید، یا اگر توفی، بیماری مزمن کلیه، یا سنگ کلیه داشته باشید، ممکن است داروی هایی برای کاهش سطوح اسید اوریک توصیه شود.

  • داروهایی که تولید اسید اوریک را متوقف می کنند : داروهایی مانند آلوپورینول و فبوکسوستات به کاهش مقدار اسید اوریک تولید شده در بدن کمک می کنند. عوارض جانبی آلوپورینول شامل تب، کهیر، هپاتیت و مشکلات کلیوی است. عوارض جانبی فبوکسوستات شامل کهیر، حالت تهوع و کاهش عملکرد کلیه است. همچنین ممکن است فبوکسوستات احتمال مرگ مرتبط به مشکلات قلبی را افزایش دهد.
  • دارو هایی که به دفع اسید اوریک کمک می کند : داروهایی مانند پروبنسید به قابلیت کلیه های شما برای دفع اسید اوریک از بدن کمک می کنند. عوارض جانبی شامل کهیر، درد شکمی و سنگ کلیه است.
پیشگیری

پیشگیری

شما می توانید تغییراتی در سبک زندگی خود داشته باشید تا به جلوگیری از نقرس کمک شود، این تغییرات شامل:

  • آشامیدن آب به اندازه کافی به کلیه ها کمک می کند تا کار خود را بهتر انجام دهند.
  • بطور روزمره ورزش کنید تا وزنی سالم داشته باشید. وزن اضافه اسید اوریک بدن را افزایش داده و بر روی مفاصل فشار بیشتری وارد می کند.

سعی کنید میزان پورین بدن خود را کاهش دهید. غذاها و نوشیدنی هایی که پورین بالایی دارند شامل موارد زیر است:

  • نوشیدنی های الکلی
  • گوشت قرمز و دل و جیگر و …
  • صدفها
  • آبگوشت
  • نوشیدنی ها و غذاهایی که حاوی فروکتوز (شکر میوه جات) هستند
  • پروتئینی که منشا حیوانی داشته باشد. تمام پروتئین های گوشت های حیوانی می توانند میزان اسید اوریک را افزایش دهند.

برخی از دارو ها می توانند سطوح اسید اوریک را افزایش دهند. این دارو ها شامل موارد زیر هستند:

  • دیورتیک ها یا همان کپسول های آبی
  • سرکوب کننده های ایمنی یا دارو هایی که سیستم ایمنی بدن را کند می کنند (که برای مثال در پیوند عضو بکار می روند)

بازدید های این مقاله

3 نفر

به این مقاله امتیاز بده !

میانگین امتیاز / 5. تعداد رای

اولین شخصی باشید که امتیاز می دهید !

به اشتراک بگذارید !

بیماری های مشابه

فهرست