آرتریت پسوریاتیک


آرتریت پسوریاتیک

آرتریت پسوریاتیک نوعی از آرتریت است که برخی از افرادی که بیماری پسوریازیس، بیماری ایی که منجر به ضایعات قرمز پوستی که سرشان نقره ایی رنگ است رخ می دهد. اکثر افراد سال ها قبل از مبتلا شده به آرتریت پسوریاتیک، دچار بیماری پسوریازیس می شوند. اما برای برخی، مشکلات مفصلی قبل از وقوع ضایعات پوستی یا همزمان با آنان رخ می دهد.

درد مفصلی، سفتی و تورم نشانه ها و علائم آرتریت پسوریاتیک هستند. آنان می تواند هرقسمت ار بدن مانند نوک انگشتان و ستون فقرات را دچار کنند و شدت آن می تواند ملایم تا شدید باشد. در آرتریت پسوریاتیک و بیماری پسوریازیس، دوره های عود علائم می تواند در بین دوره های نقاهت رخ دهد.

عالجه ایی برای این بیماری وجود ندارد. درمان آن بر روی کنترل علائم و پیشگیری از صدمه مفصلی تمرکز می کند. اگر درمان نشود، آرتریت پسوریاتیک می تواند منجر به معلولیت شود.

زمان تقریبی برای خواندن :

علائم

علائم آرتریت پسوریاتیک

درد انگشتان یکی از علائم این بیماری است

هم آرتریت پسوریاتیک و هم پسوریازیس بیماری های مزمنی هستند که به مرور زمان وخیم تر می شوند. با این حال، شما ممکن است دوره هایی را تجربه کنید که علائم شما بطور موقت بهبود می یابند.

آرتریت پسوریاتیک می توانند مفاصل یک یا هر دو طرف بدن شما را دچار کند. علائم و نشانه های آرتریت پسوریاتیک معمولا مشابه روماتیسم مفصلی هستند. هر دو بیماری منجر می شوند تا مفاصل دردناک، متورم شوند و در هنگام تماس داغ باشند.

با این حال آرتریت پسوریاتیک بیشتر احتمال دارد تا منجر به موارد زیر شود :

  • تورم انگشتان دست و پا : آرتریت پسوریاتیک می تواند منجر به تورم دردناک و سوسیس مانند شدن انگشتان دست و پا شوند
  • درد پا : آرتریت پسوریاتیک می تواند منجر به درد در نقاطی شوند که تاندون ها و رباط ها به استخوان متصل می شوند، بخصوص در پشت پاشنه پا یا در کف پای شما
  • درد کمر : برخی از افراد به دلیل ابتلا به آرتریت پسوریاتیک دچار عارضه ایی به اسم اسپوندیلیت می شوند. اسپوندیلیت معمولا منجر به التهاب بین مهره های ستون فقرات شما و مفاصل بین ستون فقرات و لگن شما می شوند
  • تغییرات ناخن : ناخن ها می توانند خوردگی، شکستگی داشته باشند یا از جای خود خارج شوند
  • التهاب چشم : یووئیت می توانند منجر به درد، قرمزی و تاری دید شود. اگر یووئیت درمان نشود می تواند منجر به نابینایی شود

ریسک فاکتور ها

چندین عامل می تواند احتمال آرتریت پسوریاتیک شما را افزایش دهند مانند :

  • پسوریازیس : متبلا بودن به پسوریازیس بزرگترین ریسک فاکتور در ابتلا به آرتریت پسوریاتیک است
  • سابقه خانوادگی : بسیاری از افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک والد یا خواهر یا برادری دارند که متبلا به این عارضه است
  • سن : با اینکه هر فردی می توند دچار آرتریت پسوریاتیک شود، این بیماری بیشتر در بزرگ سالان بین سنین 30 تا 65 سال رخ می دهد
ریسک فاکتور آرتریت پسوریاتیک

این بیماری بیشتر در افراد مسن رخ می دهد

علت ابتلا

آرتریت پسوریاتیک زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن به بافت و سلول های سالم حمله می کند. این عکس العمل سیستم ایمنی بدن منجر به التهاب در مفاصل و همچنین تولید بیش از اندازه سلول های پوستی می شود.

بنظر می رسد که هم عوامل ژنتیکی و هم عوامل محیطی نقشی در این عکس العمل ایمنی بدن ایفا می کنند. بسیاری از افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک سابقه خانوادگی به آرتریت پسوریاتیک یا پسوریازیس دارند. محققان برخی از عوامل ژنتیکی را یافته اند که به نظر می رسند که مرتبط با آرتریت پسوریاتیک باشند.

جراحت فیزیکی یا عاملی در محیط، مانند عفونت ویروسی یا باکتریایی ممکن است منجر به آرتریت پسوریاتیک در افرادی شوند که سابقه خانوادگی این بیماری را دارند.

تشخیص

تشخیص آرتریت پسوریاتیک

رادیولوژی می تواند نشانه های آرتریت پسوریاتیک را نشان دهد

در طول معاینه فیزیکی، پزشک شما ممکن است :

  • معاینه مفاصل شما برای نشانه های تورم یا حساسیت به لمس
  • معاینه ناخن های شما برای یافتن خوردگی، شکستگی یا دیگر موارد غیرعادی
  • فشار دادن بر روی کف پا و اطراف پاشنه پای شما برای یافتن نقاط حساس به لمس

هیچ روش خاصی برای تایید تشخیص آرتریت پسوریاتیک وجود ندارد. اما در برخی از آزمایش ها می توانند وجود دیگر منشا ها برای درد مفصلی مانند روماتیسم مفصلی یا نقرس را رد کنند.

آزمایشات


  • فاکتور روماتوئید (RF) : RF پادتنی است که معمولا در خون افرادی که مبتلا به روماتیسم مفصلی هستند یافت می شوند اما بطور معمولا در خون افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک یافت نمی شود. این روش می تواند به پزشک شما در تفکیک بین دو عارضه کمک کند
  • آزمایش مایع مفصلی : با استفاده از سوزنی، پزشک می تواند نمونه ایی کوچک از مایع یکی از مفاصل مبتلا شده، معمولا در زانو را بردارد. کریستال های اسید اوریک در مایع مفصلی شما ممکن است نشان دهنده وجود نقرس بجای آرتریت پسوریاتیک باشد. این احتمال وجود دارد تا نقرس و آرتریت پسوریاتیک همزمان رخ دهد

روش های تصویربرداری


  • رادیولوژی : این روش می تواند تغییراتی که آرتریت پسوریاتیک در مفاصل ایجاد می کند را نماش دهد اما دیگر شرایط آرتریتی را تشخیص نمی دهد
  • ام آر آی : این روش از امواج رادیویی و میدان مغناطیسی قوی برای ایجاد تصاویر از بافت های نرم و سفت بدن شما استفاده می کند. ام آر آی می تواند برای یافتن مشکلاتی با تاندون ها و رباط ها در پا و کمر شما استفاده شود

درمان

درمان آرتریت پسوریاتیک

مصرف داروهای غیر التهابی غیر استروئیدی یکی از روش های درمان این بیماری است

عالجه ایی برای آرتریت پسوریاتیک وجود ندارد. درمان بر روی کنترل التهاب در مفاصل دچار شده شما برای پیشگیری از درد مفصلی و معلولیت و کنترل پوست دچار شده تمرکز دارد. یکی از رایج ترین روش های درمانی دارویی به اسم داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMRADs) ها است.

روش درمانی به شدت بیماری شما و چه مفصلی دچار شده است بستگی دارد. شما ممکن است قبل از یافتن روش درمانی که شما را بهبود می دهد، روش های درمانی خاصی را امتحان کنید.

دارودرمانی


داروهایی که برای درمان آرتریت پسوریاتیک استفاده می شوند شامل موارد زیر است :

  • داروهای غیر التهابی غیراستروئیدی : این داروها می توانند در افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک ملایم درد را بهبود دهند و التهاب را کاهش دهند. داروهای غیر التهابی غیراستروئیدی بدون نسخه شامل ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم می شوند. داروهای غیر التهابی غیراستروئیدی قوی تر با نسخه تجویز می شوند. عوارض جانبی این داروها شامل مشکلات معده، مشکلات قلبی، صدمه به کبد و کلیه است
  • داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری مرسوم : این داروها می تواند روند پیشرفت آرتریت پسوریاتیک را کاهش دهند و از صدمه زدن دائمی به مفاصل و دیگر بافت ها جلوگیری کنند. رایجترین داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری متوترکسات است. دیگر انواع این داروها شامل لفلونوماید و سولفاسالازین می شوند. عوارض جانبی این داروها می تواند شامل آسیب کبدی، مهار کردن مغز استخوان، و التهاب و ذخم ریوی است
  • عوامل شیمایی : که به آنان اصلاح کننده های پاسخ بیولوژیکی نیز می گویند نوعی از داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری هستند که گذرگاه های متفاوت سیستم ایمنی را هدف قرار می دهند. عوامل شیمایی شامل آدالیموماب، سرتولیزوماب، اتانرسپت، گلیموماب، اینفلیکسیماب، اوستکینوماب، سکوکینوماب، ایکسیکیزوماب، گوسل کوماب و آباتاسپت می شوند. این داروها می توانند احتمال عفونت را افزایش دهند
  • داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری هدفمند مصنوعی : توفاسیتینیب ممکن است زمانی که داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری و عوامل شیمایی موثر نبوده اند استفاده شوند. دوز بالاتر توفاسیتینیب می تواند احتمال لخته های خونی در ریه ها، مشکلات مربوط به قلب و سرطان را افزایش دهد
  • داروهای جدیدتر خوراکی : آپرمیلاست فعالیت های آنزیم هایی در بدن که التهاب در سلول های کنترل می کنند را کاهش می دهد. آپرمیلاست برای افرادی که آرتریت پسوریاتیک ملایم تا متوسط دارند یا نمی توانند با داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری یا عوامل شیمایی درمان شوند استفاده می شود. عوارض جانبی احتمالی شامل اسهال، حالت تهوع و سردرد ها می شود

تراپی


فیزیوتراپی ممکن است درد را کاهش داده و انجام فعالیت های روزمره را آسانتر کند. از پزشک خود در مورد مراجعه کردن به فیزوتراپ ها بپرسید. ماساژ درمانی نیز ممکن است موثر باشد.

جراحی


  • تزریق های استروئیدی : تزریق ها به داخل مفصل دچار شده می تواند التهاب را کاهش دهد
  • جراحی تعویض مفصل : برخی از مفاصلی که توسط آرتریت پسوریاتیک به شدت آسیب دیده اند را می توان با مفصل مصنوعی که فلزی یا پلاستیکی است تعویض شوند

تغییرات سبک زندگی


  • محافظت ار مفاصل خود : تغییراتی در فعالیت های روزمره می تواند زندگی شما را بهبود دهد. برای مثال استفاده از ابزار هایی مانند بازکننده های شیشه ها با چرخاندن سر آنان، برداشتن اجسام سنگین با هر دو دست و باز کردن درها با فشار دادن تمام بدن بر روی در بجای دستان
  • داشتن وزنی سالم : این روش فشار کمتر بر روی مفاصل شما می گزارد که منجر به کاهش درد و افزایش انرژی و تحرک می شود. اگر نیاز به کاهش وزن دارید، داروهایی برای کمک به شما وجود دارد. برخی از داروهای آرتریت پسوریاتیک برای افرادی که اضافه وزن دارند کمتر موثر است
  • ورزش منظم : ورزش می تواند مفصال شما را قابل انعطاف نگه داشته و عضلات شما را تقویت کند. نوعی از ورزش های که کمتر بر روی مفاصل شما فشار وارد می کنند شامل، دوچرخه سواری، شنا، پیاده روی، یوگا و تای چی می شود
  • ترک سیگار : سیگار کشیدن با افزایش احتمال پسوریازیس و شدید شدن علائم پسوریازیس مرتبط است
  • محدود کردن مصرف نوشیدنی های الکلی : نوشیدنی های الکلی می توانند تاثر درمان شما را کاهش دهند و احتمال وقوع عوارض جانبی برخی از داروها مانند متوترکسات را افزایش دهند
علائم

علائم

علائم آرتریت پسوریاتیک

درد انگشتان یکی از علائم این بیماری است

هم آرتریت پسوریاتیک و هم پسوریازیس بیماری های مزمنی هستند که به مرور زمان وخیم تر می شوند. با این حال، شما ممکن است دوره هایی را تجربه کنید که علائم شما بطور موقت بهبود می یابند.

آرتریت پسوریاتیک می توانند مفاصل یک یا هر دو طرف بدن شما را دچار کند. علائم و نشانه های آرتریت پسوریاتیک معمولا مشابه روماتیسم مفصلی هستند. هر دو بیماری منجر می شوند تا مفاصل دردناک، متورم شوند و در هنگام تماس داغ باشند.

با این حال آرتریت پسوریاتیک بیشتر احتمال دارد تا منجر به موارد زیر شود :

  • تورم انگشتان دست و پا : آرتریت پسوریاتیک می تواند منجر به تورم دردناک و سوسیس مانند شدن انگشتان دست و پا شوند
  • درد پا : آرتریت پسوریاتیک می تواند منجر به درد در نقاطی شوند که تاندون ها و رباط ها به استخوان متصل می شوند، بخصوص در پشت پاشنه پا یا در کف پای شما
  • درد کمر : برخی از افراد به دلیل ابتلا به آرتریت پسوریاتیک دچار عارضه ایی به اسم اسپوندیلیت می شوند. اسپوندیلیت معمولا منجر به التهاب بین مهره های ستون فقرات شما و مفاصل بین ستون فقرات و لگن شما می شوند
  • تغییرات ناخن : ناخن ها می توانند خوردگی، شکستگی داشته باشند یا از جای خود خارج شوند
  • التهاب چشم : یووئیت می توانند منجر به درد، قرمزی و تاری دید شود. اگر یووئیت درمان نشود می تواند منجر به نابینایی شود
ریسک فاکتور

ریسک فاکتور ها

چندین عامل می تواند احتمال آرتریت پسوریاتیک شما را افزایش دهند مانند :

  • پسوریازیس : متبلا بودن به پسوریازیس بزرگترین ریسک فاکتور در ابتلا به آرتریت پسوریاتیک است
  • سابقه خانوادگی : بسیاری از افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک والد یا خواهر یا برادری دارند که متبلا به این عارضه است
  • سن : با اینکه هر فردی می توند دچار آرتریت پسوریاتیک شود، این بیماری بیشتر در بزرگ سالان بین سنین 30 تا 65 سال رخ می دهد
ریسک فاکتور آرتریت پسوریاتیک

این بیماری بیشتر در افراد مسن رخ می دهد

علت ابتلا

علت ابتلا

آرتریت پسوریاتیک زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن به بافت و سلول های سالم حمله می کند. این عکس العمل سیستم ایمنی بدن منجر به التهاب در مفاصل و همچنین تولید بیش از اندازه سلول های پوستی می شود.

بنظر می رسد که هم عوامل ژنتیکی و هم عوامل محیطی نقشی در این عکس العمل ایمنی بدن ایفا می کنند. بسیاری از افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک سابقه خانوادگی به آرتریت پسوریاتیک یا پسوریازیس دارند. محققان برخی از عوامل ژنتیکی را یافته اند که به نظر می رسند که مرتبط با آرتریت پسوریاتیک باشند.

جراحت فیزیکی یا عاملی در محیط، مانند عفونت ویروسی یا باکتریایی ممکن است منجر به آرتریت پسوریاتیک در افرادی شوند که سابقه خانوادگی این بیماری را دارند.

تشخیص

تشخیص

تشخیص آرتریت پسوریاتیک

رادیولوژی می تواند نشانه های آرتریت پسوریاتیک را نشان دهد

در طول معاینه فیزیکی، پزشک شما ممکن است :

  • معاینه مفاصل شما برای نشانه های تورم یا حساسیت به لمس
  • معاینه ناخن های شما برای یافتن خوردگی، شکستگی یا دیگر موارد غیرعادی
  • فشار دادن بر روی کف پا و اطراف پاشنه پای شما برای یافتن نقاط حساس به لمس

هیچ روش خاصی برای تایید تشخیص آرتریت پسوریاتیک وجود ندارد. اما در برخی از آزمایش ها می توانند وجود دیگر منشا ها برای درد مفصلی مانند روماتیسم مفصلی یا نقرس را رد کنند.

آزمایشات


  • فاکتور روماتوئید (RF) : RF پادتنی است که معمولا در خون افرادی که مبتلا به روماتیسم مفصلی هستند یافت می شوند اما بطور معمولا در خون افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک یافت نمی شود. این روش می تواند به پزشک شما در تفکیک بین دو عارضه کمک کند
  • آزمایش مایع مفصلی : با استفاده از سوزنی، پزشک می تواند نمونه ایی کوچک از مایع یکی از مفاصل مبتلا شده، معمولا در زانو را بردارد. کریستال های اسید اوریک در مایع مفصلی شما ممکن است نشان دهنده وجود نقرس بجای آرتریت پسوریاتیک باشد. این احتمال وجود دارد تا نقرس و آرتریت پسوریاتیک همزمان رخ دهد

روش های تصویربرداری


  • رادیولوژی : این روش می تواند تغییراتی که آرتریت پسوریاتیک در مفاصل ایجاد می کند را نماش دهد اما دیگر شرایط آرتریتی را تشخیص نمی دهد
  • ام آر آی : این روش از امواج رادیویی و میدان مغناطیسی قوی برای ایجاد تصاویر از بافت های نرم و سفت بدن شما استفاده می کند. ام آر آی می تواند برای یافتن مشکلاتی با تاندون ها و رباط ها در پا و کمر شما استفاده شود
درمان

درمان

درمان آرتریت پسوریاتیک

مصرف داروهای غیر التهابی غیر استروئیدی یکی از روش های درمان این بیماری است

عالجه ایی برای آرتریت پسوریاتیک وجود ندارد. درمان بر روی کنترل التهاب در مفاصل دچار شده شما برای پیشگیری از درد مفصلی و معلولیت و کنترل پوست دچار شده تمرکز دارد. یکی از رایج ترین روش های درمانی دارویی به اسم داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMRADs) ها است.

روش درمانی به شدت بیماری شما و چه مفصلی دچار شده است بستگی دارد. شما ممکن است قبل از یافتن روش درمانی که شما را بهبود می دهد، روش های درمانی خاصی را امتحان کنید.

دارودرمانی


داروهایی که برای درمان آرتریت پسوریاتیک استفاده می شوند شامل موارد زیر است :

  • داروهای غیر التهابی غیراستروئیدی : این داروها می توانند در افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک ملایم درد را بهبود دهند و التهاب را کاهش دهند. داروهای غیر التهابی غیراستروئیدی بدون نسخه شامل ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم می شوند. داروهای غیر التهابی غیراستروئیدی قوی تر با نسخه تجویز می شوند. عوارض جانبی این داروها شامل مشکلات معده، مشکلات قلبی، صدمه به کبد و کلیه است
  • داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری مرسوم : این داروها می تواند روند پیشرفت آرتریت پسوریاتیک را کاهش دهند و از صدمه زدن دائمی به مفاصل و دیگر بافت ها جلوگیری کنند. رایجترین داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری متوترکسات است. دیگر انواع این داروها شامل لفلونوماید و سولفاسالازین می شوند. عوارض جانبی این داروها می تواند شامل آسیب کبدی، مهار کردن مغز استخوان، و التهاب و ذخم ریوی است
  • عوامل شیمایی : که به آنان اصلاح کننده های پاسخ بیولوژیکی نیز می گویند نوعی از داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری هستند که گذرگاه های متفاوت سیستم ایمنی را هدف قرار می دهند. عوامل شیمایی شامل آدالیموماب، سرتولیزوماب، اتانرسپت، گلیموماب، اینفلیکسیماب، اوستکینوماب، سکوکینوماب، ایکسیکیزوماب، گوسل کوماب و آباتاسپت می شوند. این داروها می توانند احتمال عفونت را افزایش دهند
  • داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری هدفمند مصنوعی : توفاسیتینیب ممکن است زمانی که داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری و عوامل شیمایی موثر نبوده اند استفاده شوند. دوز بالاتر توفاسیتینیب می تواند احتمال لخته های خونی در ریه ها، مشکلات مربوط به قلب و سرطان را افزایش دهد
  • داروهای جدیدتر خوراکی : آپرمیلاست فعالیت های آنزیم هایی در بدن که التهاب در سلول های کنترل می کنند را کاهش می دهد. آپرمیلاست برای افرادی که آرتریت پسوریاتیک ملایم تا متوسط دارند یا نمی توانند با داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری یا عوامل شیمایی درمان شوند استفاده می شود. عوارض جانبی احتمالی شامل اسهال، حالت تهوع و سردرد ها می شود

تراپی


فیزیوتراپی ممکن است درد را کاهش داده و انجام فعالیت های روزمره را آسانتر کند. از پزشک خود در مورد مراجعه کردن به فیزوتراپ ها بپرسید. ماساژ درمانی نیز ممکن است موثر باشد.

جراحی


  • تزریق های استروئیدی : تزریق ها به داخل مفصل دچار شده می تواند التهاب را کاهش دهد
  • جراحی تعویض مفصل : برخی از مفاصلی که توسط آرتریت پسوریاتیک به شدت آسیب دیده اند را می توان با مفصل مصنوعی که فلزی یا پلاستیکی است تعویض شوند

تغییرات سبک زندگی


  • محافظت ار مفاصل خود : تغییراتی در فعالیت های روزمره می تواند زندگی شما را بهبود دهد. برای مثال استفاده از ابزار هایی مانند بازکننده های شیشه ها با چرخاندن سر آنان، برداشتن اجسام سنگین با هر دو دست و باز کردن درها با فشار دادن تمام بدن بر روی در بجای دستان
  • داشتن وزنی سالم : این روش فشار کمتر بر روی مفاصل شما می گزارد که منجر به کاهش درد و افزایش انرژی و تحرک می شود. اگر نیاز به کاهش وزن دارید، داروهایی برای کمک به شما وجود دارد. برخی از داروهای آرتریت پسوریاتیک برای افرادی که اضافه وزن دارند کمتر موثر است
  • ورزش منظم : ورزش می تواند مفصال شما را قابل انعطاف نگه داشته و عضلات شما را تقویت کند. نوعی از ورزش های که کمتر بر روی مفاصل شما فشار وارد می کنند شامل، دوچرخه سواری، شنا، پیاده روی، یوگا و تای چی می شود
  • ترک سیگار : سیگار کشیدن با افزایش احتمال پسوریازیس و شدید شدن علائم پسوریازیس مرتبط است
  • محدود کردن مصرف نوشیدنی های الکلی : نوشیدنی های الکلی می توانند تاثر درمان شما را کاهش دهند و احتمال وقوع عوارض جانبی برخی از داروها مانند متوترکسات را افزایش دهند

بازدید های این مقاله

17 نفر

به این مقاله امتیاز بده !

میانگین امتیاز / 5. تعداد رای

اولین شخصی باشید که امتیاز می دهید !

به اشتراک بگذارید !

بیماری های مشابه

فهرست