برونشیولیت


برونشیولیت

برونشیولیت عفونت رایج ریه در کودکان جوان یا نوزادان است. این بیماری منجر به التهاب و تراکم راه های تنفسی کوچک (برونشیل ها) ریه می شود. برونشیولیت تقریبا همیشه توسط ویروسی ایجاد می شود. بطور رایج زمان شیوع برونشیولیت در طول ماه های زمستانی است.

برونشیولیت علائمی مشابه با سرماخوردگی دارد اما منجر به سرفه، خس خس کردن و در برخی موارد دشواری در تنفس می شود. علائم برونشیولیت می تواند برای چند روز تا چند هفته دوام بیاورد.

بیشتر کودکان با استراحت خانگی بهتر می شوند. درصدی کوچک از کودکان نیازمند بستری بیمارستانی می شوند.

کیس های این بیماری :

جزء بیماری های :

زمان تقریبی برای خواندن :

علائم

علائم برونشیولیت

این بیماری علائمی مشابه با سرماخوردگی دارد

برای چند روز اول، علائم و نشانه های برونشیولیت مشابه سرماخوردگی است :

  • آبریزش بینی
  • بینی مسدود شده
  • سرفه
  • تب ملایم (که همیشه رخ نمی دهد)

پس از آن، ممکن است تنفسی ضعیف یا دشوار همراه صدایی صوت مانند هنگام تنفس کودک (خس خس کردن)  رخ دهد.

بسیاری از نوزادان نیز دچار عفونت گوش می شوند.

ریسک فاکتور ها

برونشیولیت بطور کلی کودکان زیر دو سال را دچار می کند. نوزادان زیر 3 ماه بیشتر احتمال دچار شدن به برونشیولیت بیشتر دارند چراکه ریه ها و سیستم ایمنی آنان به طور کامل رشد نکرده اند.

دیگر عواملی که با احتمال برونشیولیت در نوزادان و موارد شدید این بیماری مرتبط است شامل موارد زیر است :

  • تولد زودرس
  • عارضه های قلبی و ریه ایی زمنیه ایی
  • سیستم ایمنی تضعیف شده
  • در معرض قرار گرفتن دود سیگار
  • تغذیه نکردن شیر مادر (کودکانی که با شیر مادر تغذیه می شوند، فواید ایمنی دریافت می کنند)
  • ارتباط با چندین کودک مانند محیط مهد کودک
  • گزراندن در محیط های شلوغ
  • داشتن برادران یا خواهرانی که به مدرسه میروند و این عفونت را وارد خانه می کنند
ریسک فاکتور برونشیولیت

وقوع برونشیولیت در محیط های شلوغ مانند مهدکودک رایج است

علت ابتلا

برونشیولیت زمانی رخ می دهد که ویروسی برونشیل، که راه های هوایی کوچک در ریه شما است را عفونی می کند. عفونت منجر می شود تا برونشیل ها متورم و ملتهب شوند. تجمع مخاطی در راه های تنفسی رخ می دهد که منجر به دشواری در رسیدن شریان هوایی به داخل و خارج ریه ها می شود.

در بیشتر مواقع برونشیل ها توسط ویروس سین سیشال تنفسی (RSV). ویروس سین سیشال تنفسی ویروسی رایج است که تقریبا هر کودک را قبل از سن 2 سالگی دچار می کند. شیوع عفونت ویروس سین سیشال تنفسی هر زمستان رخ می دهد و هر فرد ممکن است دوباره دچار آن عفونت می شوند چراکه بنظر نماید عفونت قبلی منجر به مصونیت بلند مدت شود. برونشیولیت همچنین می تواند منجر به ایحاد دیگر ویروس ها شود که منجر به سرماخوردکی می شود.

ویروس هایی که منجر به برونشیولیتمی شود می تواند به راحتی شیوع کند. شما می توانید از طریق تماس با قطره هایی در هوا که توسط سرفه، عطسه یا صحبت فرد بیمار پخش شده است دچار این بیماری شوید. شما همچنین می توانید با تماس با اجسام اشتراک گذاشته مانند، ظروف، حوله ها یا اسباب بازی ها و سپس تماس به چشمان، بینی یا دهان دچار این بیماری شوید.

تشخیص

تشخیص برونشیولیت

نمونه برداری از مخاط بینی می تواند وجود برونشیولیت را تایید کند

آزمایشات و رادیولوژی ها معمولا برای تشخیص برونشیولیت استفاده نمی شود. پزشک شما معمولا مشکل را با معیانه فرزند شما و گوش دادن به ریه ها توسط گوشی پزشکی انجام می دهد.

اگر کودک شما احتمال دچار شدن به برونشیولیت دارد، اگر علائم در خال وخیم تر شدن است یا اگر مشکلی دیگری وجود داشته باشید، پزشک شما ممکن است روش های زیر را تجویز کند :

  • رادیولوژی قفسه سینه : پزشک شما ممکن است رادیولوژی قفسه سینه تجویز کند تا به دنبال نشانه های ذات الریه باشد.
  • آزمایشات ویروسی : پزشک شما ممکن است نمونه ایی از مخاط کودک شما برای یافتن ویروس منشا برونشیولیت یگیرد. این روش معمولا توسط وارد کردن ملایم گوش پاک کن به داخل بینی انجام می شود.
  • آزمایشات خونی : در برخی از موارد، آزمایشات خونی ممکن است برای تست کردن تعداد سلول های سفید خونی نوزاد شما استفاده شود. یک آزمایش خونی می تواند سطوح اکسیژن را در شریان خونی کودک شما تشخیص داده.

پزشک شما ممکن است به دنبال نشانه های کم آبی باشد مخصوصا زمانی که فرزند شما از خوردن و آشامیدن امتناع می کند یا استفراغ کرده است. نشانه های کم آبی شامل چشمان فرورفته، دهان و پوست خشک، خواب آلودگی و ادرار کم یا عدم ادرار کردن است.

درمان

درمان برونشیولیت

آنتی بیوتیک در درمان برونشیولیت موثر است

برونشیولیت معمولا برای دو تا سه هفته دوام میاورد. بیشتر کودکان مبتلا به برونشیولیت می تواند در خانه با کمک درمان شوند. به گوش بودن برای تغییراتی در دشواری تنفس مانند دشواری در هر نفس کشیدن، نتوانی در صحبت یا گریه کردن بخاطر دشوار یا تنفس یا غرغر کردن در هر بار تنفس، مهم است.

از آنجایی که ویروس ها می توانند منجر به برونشیولیت شوند، آنتی بیوتیک ها که برای درمان عفونت هایی که توسط باکتری ایجاد شده اند موثر نخواهند بود. عفونت های باکترایی مانند ذات الریه یا عفونت گوش می تواند همزمان با برونشیولیت رخ دهد و پزشک شما ممکن است آنتی بیوتیک برای آن عفونت تجویز کند.

داروهایی که راه های هوایی را باز می کنند (برونکودیلاتورها) به نظر نمیایند که موثر باشند و معمولا برای درمان برونشیولیت استفاده نمی شوند. در موارد شدید، پزشک شما ممکن است از درمان آلبوترول نبولیزه شده استفاده کند.

داروهای کورتیکواستروئید های خوراکی و ضربه زدن به قفسه سینه برای جدا کردن مخاط به نظر میاید که راه های درمانی موثری برای برونشیولیت نباشند و توصیه نمی شود.

پیشگیری

پیشگیری از برونشیولیت

شستشوی منظم دستان می توان از وقوع این بیماری پیشگیری کند

از آنجایی که ویروس هایی که منجر به برونشیولیت می شود می تواند از فرد به فرد دیگری شیوع کنند یکی از بهترین روش ها برای پیشگیری آن شستن منظم دستان مخصوصا قبل از تماس با نوزاد خود زمانی که مبتلا به سرماخوردکی یا دیگر عارضه تنفسی هستید می شود. ماسک زدن در دوران سرماخوردگی مناسب است.

اگر کودک شما برونشیولیت دارد، او را درخانه نگه دارید تا زمانی که از شیوع آن به دیگران جلوگیری شود.

دیگر مواردی که به پیشگیری عفونت کمک می کند شامل موارد زیر است :

  • کاهش تماس با افرادی که تب یا سرماخوردگی دارند : اگر فرزند شما تازه به دنیا آمده است، مخصوصا زمانی که تولد زودرس داشته بود، از افرادی که سرما دارند مخصوصا در دو ماه بعد از تولد جلوگیری کنید.
  • سطوح را تمیز و ضدعفونی کنید : سطوح و اجسامی که افراد به طور مکرر با آنان تماس دارند، مانند اساب بازی و دستگیره در تمیز کرده و ضد عفونی کنید. این مورد زمانی که عضوی از خانواده بیمار است اهمیت بالایی دارد.
  • از لیوان خود استفاده کنید : لیوان خود را به دیگران ندهید مخصولا زمانی که عضوی از خانواده شما مریض است.
  • دستان خود را بطور منظم بشویید : دستان خود و دستان کودک خود را بطور منظم بشویید. زمانی که در خانه نیستنید از ضدعفونی کننده الکی دست برای خود و کودک خود استفاده کنید.
  • تغذیه مادر : عفونت های تنفسی بطور قابل توجهی در کودکانی که تغذیه مادر داشته اند کمتر رایج است.
علائم

علائم

علائم برونشیولیت

این بیماری علائمی مشابه با سرماخوردگی دارد

برای چند روز اول، علائم و نشانه های برونشیولیت مشابه سرماخوردگی است :

  • آبریزش بینی
  • بینی مسدود شده
  • سرفه
  • تب ملایم (که همیشه رخ نمی دهد)

پس از آن، ممکن است تنفسی ضعیف یا دشوار همراه صدایی صوت مانند هنگام تنفس کودک (خس خس کردن)  رخ دهد.

بسیاری از نوزادان نیز دچار عفونت گوش می شوند.

ریسک فاکتور

ریسک فاکتور ها

برونشیولیت بطور کلی کودکان زیر دو سال را دچار می کند. نوزادان زیر 3 ماه بیشتر احتمال دچار شدن به برونشیولیت بیشتر دارند چراکه ریه ها و سیستم ایمنی آنان به طور کامل رشد نکرده اند.

دیگر عواملی که با احتمال برونشیولیت در نوزادان و موارد شدید این بیماری مرتبط است شامل موارد زیر است :

  • تولد زودرس
  • عارضه های قلبی و ریه ایی زمنیه ایی
  • سیستم ایمنی تضعیف شده
  • در معرض قرار گرفتن دود سیگار
  • تغذیه نکردن شیر مادر (کودکانی که با شیر مادر تغذیه می شوند، فواید ایمنی دریافت می کنند)
  • ارتباط با چندین کودک مانند محیط مهد کودک
  • گزراندن در محیط های شلوغ
  • داشتن برادران یا خواهرانی که به مدرسه میروند و این عفونت را وارد خانه می کنند
ریسک فاکتور برونشیولیت

وقوع برونشیولیت در محیط های شلوغ مانند مهدکودک رایج است

علت ابتلا

علت ابتلا

برونشیولیت زمانی رخ می دهد که ویروسی برونشیل، که راه های هوایی کوچک در ریه شما است را عفونی می کند. عفونت منجر می شود تا برونشیل ها متورم و ملتهب شوند. تجمع مخاطی در راه های تنفسی رخ می دهد که منجر به دشواری در رسیدن شریان هوایی به داخل و خارج ریه ها می شود.

در بیشتر مواقع برونشیل ها توسط ویروس سین سیشال تنفسی (RSV). ویروس سین سیشال تنفسی ویروسی رایج است که تقریبا هر کودک را قبل از سن 2 سالگی دچار می کند. شیوع عفونت ویروس سین سیشال تنفسی هر زمستان رخ می دهد و هر فرد ممکن است دوباره دچار آن عفونت می شوند چراکه بنظر نماید عفونت قبلی منجر به مصونیت بلند مدت شود. برونشیولیت همچنین می تواند منجر به ایحاد دیگر ویروس ها شود که منجر به سرماخوردکی می شود.

ویروس هایی که منجر به برونشیولیتمی شود می تواند به راحتی شیوع کند. شما می توانید از طریق تماس با قطره هایی در هوا که توسط سرفه، عطسه یا صحبت فرد بیمار پخش شده است دچار این بیماری شوید. شما همچنین می توانید با تماس با اجسام اشتراک گذاشته مانند، ظروف، حوله ها یا اسباب بازی ها و سپس تماس به چشمان، بینی یا دهان دچار این بیماری شوید.

تشخیص

تشخیص

تشخیص برونشیولیت

نمونه برداری از مخاط بینی می تواند وجود برونشیولیت را تایید کند

آزمایشات و رادیولوژی ها معمولا برای تشخیص برونشیولیت استفاده نمی شود. پزشک شما معمولا مشکل را با معیانه فرزند شما و گوش دادن به ریه ها توسط گوشی پزشکی انجام می دهد.

اگر کودک شما احتمال دچار شدن به برونشیولیت دارد، اگر علائم در خال وخیم تر شدن است یا اگر مشکلی دیگری وجود داشته باشید، پزشک شما ممکن است روش های زیر را تجویز کند :

  • رادیولوژی قفسه سینه : پزشک شما ممکن است رادیولوژی قفسه سینه تجویز کند تا به دنبال نشانه های ذات الریه باشد.
  • آزمایشات ویروسی : پزشک شما ممکن است نمونه ایی از مخاط کودک شما برای یافتن ویروس منشا برونشیولیت یگیرد. این روش معمولا توسط وارد کردن ملایم گوش پاک کن به داخل بینی انجام می شود.
  • آزمایشات خونی : در برخی از موارد، آزمایشات خونی ممکن است برای تست کردن تعداد سلول های سفید خونی نوزاد شما استفاده شود. یک آزمایش خونی می تواند سطوح اکسیژن را در شریان خونی کودک شما تشخیص داده.

پزشک شما ممکن است به دنبال نشانه های کم آبی باشد مخصوصا زمانی که فرزند شما از خوردن و آشامیدن امتناع می کند یا استفراغ کرده است. نشانه های کم آبی شامل چشمان فرورفته، دهان و پوست خشک، خواب آلودگی و ادرار کم یا عدم ادرار کردن است.

درمان

درمان

درمان برونشیولیت

آنتی بیوتیک در درمان برونشیولیت موثر است

برونشیولیت معمولا برای دو تا سه هفته دوام میاورد. بیشتر کودکان مبتلا به برونشیولیت می تواند در خانه با کمک درمان شوند. به گوش بودن برای تغییراتی در دشواری تنفس مانند دشواری در هر نفس کشیدن، نتوانی در صحبت یا گریه کردن بخاطر دشوار یا تنفس یا غرغر کردن در هر بار تنفس، مهم است.

از آنجایی که ویروس ها می توانند منجر به برونشیولیت شوند، آنتی بیوتیک ها که برای درمان عفونت هایی که توسط باکتری ایجاد شده اند موثر نخواهند بود. عفونت های باکترایی مانند ذات الریه یا عفونت گوش می تواند همزمان با برونشیولیت رخ دهد و پزشک شما ممکن است آنتی بیوتیک برای آن عفونت تجویز کند.

داروهایی که راه های هوایی را باز می کنند (برونکودیلاتورها) به نظر نمیایند که موثر باشند و معمولا برای درمان برونشیولیت استفاده نمی شوند. در موارد شدید، پزشک شما ممکن است از درمان آلبوترول نبولیزه شده استفاده کند.

داروهای کورتیکواستروئید های خوراکی و ضربه زدن به قفسه سینه برای جدا کردن مخاط به نظر میاید که راه های درمانی موثری برای برونشیولیت نباشند و توصیه نمی شود.

پیشگیری

پیشگیری

پیشگیری از برونشیولیت

شستشوی منظم دستان می توان از وقوع این بیماری پیشگیری کند

از آنجایی که ویروس هایی که منجر به برونشیولیت می شود می تواند از فرد به فرد دیگری شیوع کنند یکی از بهترین روش ها برای پیشگیری آن شستن منظم دستان مخصوصا قبل از تماس با نوزاد خود زمانی که مبتلا به سرماخوردکی یا دیگر عارضه تنفسی هستید می شود. ماسک زدن در دوران سرماخوردگی مناسب است.

اگر کودک شما برونشیولیت دارد، او را درخانه نگه دارید تا زمانی که از شیوع آن به دیگران جلوگیری شود.

دیگر مواردی که به پیشگیری عفونت کمک می کند شامل موارد زیر است :

  • کاهش تماس با افرادی که تب یا سرماخوردگی دارند : اگر فرزند شما تازه به دنیا آمده است، مخصوصا زمانی که تولد زودرس داشته بود، از افرادی که سرما دارند مخصوصا در دو ماه بعد از تولد جلوگیری کنید.
  • سطوح را تمیز و ضدعفونی کنید : سطوح و اجسامی که افراد به طور مکرر با آنان تماس دارند، مانند اساب بازی و دستگیره در تمیز کرده و ضد عفونی کنید. این مورد زمانی که عضوی از خانواده بیمار است اهمیت بالایی دارد.
  • از لیوان خود استفاده کنید : لیوان خود را به دیگران ندهید مخصولا زمانی که عضوی از خانواده شما مریض است.
  • دستان خود را بطور منظم بشویید : دستان خود و دستان کودک خود را بطور منظم بشویید. زمانی که در خانه نیستنید از ضدعفونی کننده الکی دست برای خود و کودک خود استفاده کنید.
  • تغذیه مادر : عفونت های تنفسی بطور قابل توجهی در کودکانی که تغذیه مادر داشته اند کمتر رایج است.

بازدید های این مقاله

56 نفر

به این مقاله امتیاز بده !

میانگین امتیاز / 5. تعداد رای

اولین شخصی باشید که امتیاز می دهید !

به اشتراک بگذارید !

بیماری های مشابه

فهرست